31 de des. 2014

Gandhi, Occupy Wall Street y ra no Violencia

"…
En una d'as grans ironías d'ista hestoria, a invocación d'o esprito de Gandhi y Martin Luther King esdevinié en o prencipal meyo de chustificar a refundada militarización d'a sociedat estatounidense, d'una traza que, de seguras, hese deixato t'os dos, d'estar vivos ta presenciar-lo, tant esturdius como xorrontaus. Occupy ye un movimiento escruplosament no violento. Puet muit bien tractar-se d'o movimiento no violento més important d'a hestoria d'os Estatos Unitos, e isto a penar de ra absencia de codigos de paz, de chefes ni d'una policía que s'encargue d'ixo. 
David Graeber
En a suya caíta, bi yeran, a lo menos quinientas okupacions, qualos participants represientaban filosofías notablement diversas, dende cristians evanchelicos ta revolucionarios anarquistas y milentas de cursas y accions, y manimenos a mayoría d'os actos “violentos” atrebuyitos ta ros manifestants yeran només de quatre u cinco protestas, on se'n trencoron cristals. Alazetalment muita menos violencia que'n hesenos puesto asperar d'un partiu no muit baruquero de hockey canadiense.

1 de gen. 2014

Siddharta

_Istas son, Govinda, bell unas d'as ideyas que he cabilato.

Siddharta se pingó, debantó un zaborro d'o sulero y ro sopesó n'a man.

_ Isto,-declaró mientres chugaba-, ye un zaborro, y drento d'un tiempo talment siga polvo d'a tierra, y d'a tierra esdeviendrá en estar una planta, un animal u mesmo un seyer humán. En atros tiempos hese dito:

"Iste zaborro no ye qu'un zaborro, no tien valgua, pertanye a ro mundo de Maja; pero como en o cercuito d'as transformacions tamién puet arribar a estar un seyer humán y un esprito, per ixo li dó valgua". D'ista traza, talment hese pensato enantis. Pero agora ragono: Iste zaborro ye un zaborro, tamién un animal, tamién un dios, tamién un Buda; no lo venero ni amo  perque bell diya pueda esdevenir en estar isto u ixatro, sino perque tot isto lo ye dende fa tiempo, de cutio. Y, mesmament, isto que agora me se presienta como un zaborro, qu'enguán veigo que ye un zaborro, chustament per ixo lo amo  y li dó una valgua y un sentiu en cadaguna d'as suyas linias  y vuedos, en o suyo amariello, en o griso,  en a suya dureza, en o soniu que produix quan l'abatano, en a ixuquera u en a humedat d'a suya superficie.

"Bi ha zaborros que en tocar-los semblan zaite u sabón, y unatros fuellas u sabre, y cadagún ye esferent y raspia l'Om d'a suya traza; cadagún en ye Brahma, pero, aravegada, en ye un zaborro, ye graxenco u sabonoso, y mesmament  isto ye ro que me cuaca y me sembla marabielloso y digno d'adoración.

Pero no me'n faigas charrar sobre tot isto. As parolas no son buenas ta ro sentiu secreto d'as cosas; malas que se prenuncia bell una ya cambea guaire, se falsía..., sí, y tamién só muito d'alcuerdo en que lo que está un tresoro y ra sabiduría d'una presona, semble cutio guaire meco ta l'odito d'otris.

Govinda ascuitaba en silencio.

_Per qué m'as dito ixo d'o zaborro?_Preguntó envudiant, zaga d'una pausa.