Mostrando entradas con la etiqueta AnneFrank. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta AnneFrank. Mostrar todas las entradas

9 oct 2011

Anne Frank


Fa poquetz diyas he rematato  de leyer un libro que m’ha percutito guaire: No quereba dixar pasar l’enchaquia de meter una dentrada remanent n’iste Bloc. O cabo y a la fin lo prencipié ta  charrar de Literatura, y demes temas culturals. O títol d’o libro ye “O  Diyario d’Anne Frank”.


No ye un  diyario  usual. Ella vivié amagada en conchuntas con  ueito presonas mes -y medrana perén a estar escubillatos-  n’a  parti posterior  d’o edificio a on o suyo pai  treballaba antis d’a ocupancia nazi d’Holanda. Astí continoron  dos anyadas y meya  amagaus   n’ixe cado  -per estar chudigos totz ells- dica que finalment, estioron delatatos y rendatos t’os alemans en l’estíu de 1944, data ista, n’a  que  remata feriosament o  suyo  diyario.

Se tracta, pos, d’un diyario, ún d’una nina chudigo-alemana–Anne Frank- de catortze anyadas a on ella plasmaba as  suyas  permenaduras  y deseyos, ixos que no i  trobaba con qui charrar.


Ista ye una nomes d’as  cartas que escribié Anne Frank n’o suyo diyario.  Enfilada ta  Kitty,a suya prexinada amiga.


"Miercols, 5 de abril de 1944



Ta  mía quiesta  Kitty:

Mientres muito tiempo m’he qüestionato ta qué contino estudeando; o remate d’a guerra ye tant remoto y tant irreal, tant poliu y marabielloso. Si a  lo cabo de septiembre agún i semos  en guerra, ya no i tornaré t’a escuola, y ye que no aimo estar rezagada per dos anyadas.